Nastały mroczne czasy. Nikt temu nie zaprzeczy.
Nasz świat, być może, nigdy nie był w tak wielkim niebezpieczeństwie jak teraz.
Lecz, niech obywatele usłyszą me słowa:
My, pozostając w waszej służbie
nie spoczniemy w walce o wolność z siłami, które chcą wam ją odebrać.
Wasze ministerstwo pozostaje
silne.
"MROCZNY ZNAK SIEJE PANIKĘ"
"RODZINA MUGOLI OFIARĄ MORDU"
"ŚMIERCIOŻERCY ROSNĄ W SIŁĘ"
- Hermiono, podwieczorek! - Idę, mamo!
Pospiesz się, Dudley.
Nadal nie pojmuję, dlaczego musimy wyjeżdżać.
Ponieważ tutaj nie jesteśmy bezpieczni.
Ron!
Wołaj ojca na kolację!
- Z Australii? - Tak, pięknie, prawda?
...ciągnie się ponad trzy tysiące kilometrów wzdłuż wschodniego wybrzeża Australii
z Darwin na północny wschód od...
Obliviate!
HARRY POTTER I INSYGNIA ŚMIERCI część 1
Severusie!
Już zaczynałem się martwić, że zabłądziłeś.
Wejdź, przygotowaliśmy ci miejsce.
- Jakie wieści? - To ma się odbyć w przyszłą sobotę.
- Gdy zapadnie noc. - Ja słyszałem co innego.
Auror Dawlish wyjawił, że Pottera przeniosą dopiero trzydziestego.
W wigilię jego siedemnastych urodzin.
To fałszywy trop.
Biuro Aurorów zostało wyłączone z ochrony Harry'ego Pottera.
Jego najbliższe otoczenie uważa, że infiltrujemy Ministerstwo.
I to by się zgadzało, nie?
Co na to powiesz, Piusie?
Chodzą różne słuchy, panie. Nie wiadomo, w co wierzyć.
Oto słowa prawdziwego polityka.
Jeszcze się przydasz, Piusie.
- Dokąd zabierają chłopaka? - Do kryjówki.
Najpewniej w domu jednego z członków Zakonu.
Będzie miał zapewnioną wszelką możliwą ochronę.
Gdy już się tam znajdzie, ciężko będzie go zaatakować.
Panie! Zgłaszam się do tego zadania.
Chcę zabić tego chłopaka.
Glizdogon!
Czyż nie kazałem ci dopilnować, by nasz gość siedział cicho?!
Tak, panie!
Już się robi!
Podziwiam twój zapał, Bellatrix
ale Harry'ego Pottera muszę zabić ja.
Niestety, zaszła pewna komplikacja.
Moja różdżka ma ten sam rdzeń, co różdżka Pottera.
Są w pewnym sensie bliźniacze.
Możemy się nimi ranić, lecz nigdy śmiertelnie.
Jeśli mam go unicestwić
muszę posłużyć się różdżką kogoś innego.
Co jest? Nikt nie chce dostąpić zaszczytu?
Może ty, Lucjuszu?
- Tak, panie? - "Tak, panie?"
Potrzebna mi twoja różdżka.
- Czy to wiąz? - Tak, panie.
A rdzeń?
Włókno smoczego serca.
Dla tych, co nie wiedzą, dziś wieczór gościmy panią Charity Burbage.
Która do niedawna była nauczycielką w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.
Specjalizowała się w mugoloznawstwie.
Pani Burbage uważa, że mugole
nie różnią się zbytnio od nas.
Gdyby to od niej zależało, moglibyśmy się z nimi mieszać.
Według niej, łączenie krwi czarodziejskiej i mugolskiej
nie jest obrzydliwością.
Lecz czymś pożądanym.
Severusie, błagam...
Jesteśmy przyjaciółmi.
Avada Kedavra!
Nagini
podano do stołu.
"WSPOMNIENIE O DUMBLEDORZE"
Serwus, Harry!
Witaj!
- Nieźle się trzymasz! - Tak, jest olśniewający.
Właźcie do środka, nim ktoś go zamorduje.
Dobry wieczór.
Kingsley? Nie chronisz premiera mugoli?
Ty jesteś ważniejszy.
Witaj, Harry! Bill Weasley!
Miło cię poznać.
- Nie zawsze był taki przystojny. - Szpetny jak noc.
Co prawda, to prawda.
To dzieło wilkołaka nazwiskiem Greyback.
Jeszcze mu za to odpłacę.
Dla mnie jesteś piękny, Williamie.
Pamiętaj Fleur, że Bill lubi teraz krwisty befsztyk.
Mąż lubi pożartować.
A propos, mamy nowiny.
Nie czas na gadki szmatki. Wynośmy się stąd, czym prędzej.
Potter, jesteś nieletni. Znaczy, ciąży na tobie Namiar.
Jaki Namiar?
Taki, że jak kichniesz, to Ministerstwo wie, kto ci obciera nos.
Dlatego musimy użyć środka transportu, którego Ministerstwo nie wykryje.
Miotły, testrale i tym podobne. Lecimy parami.
W ten sposób, nikt, kto spróbuje nas powstrzymać, a nie zabraknie takich
nie będzie wiedział, który Harry Potter jest prawdziwy.
Prawdziwy?
Chyba wiesz, co to za eliksir?
Nie, wykluczone!
Mówiłam, że się nie zgodzi.
Jeśli sądzisz, że pozwolę by wszyscy ryzykowali dla mnie życiem...
- To nie pierwszyzna. - Tym razem to co innego.
Nie zgodzę się, byście mnie udawali.
Nam też się to nie uśmiecha, stary.
Jeśli zaklęcie weźmie w łeb i na zawsze zostaniemy okularnikami.
Wszyscy tutaj są pełnoletni. Zgodzili się podjąć ryzyko.
Praktycznie rzecz biorąc, ja zostałem przymuszony.
Mundungus Fletcher, do usług!
- Zawsze byłem pana wielbicielem. - Zawrzyj gębę, Mundungus!
Granger, koniec dyskusji.
- Kurczę blade! - Prosto do flaszeczki.
Tych, co nigdy nie brali eliksiru wielosokowego
ostrzegam, że smakuje jak szczyny goblina.
Wiesz to z autopsji?
Chciałem was trochę wyluzować.
Działa!
Raju! Jesteśmy identyczni.
Niezupełnie.
Nie masz nic bardziej sportowego?
Nie przepadam za tym odcieniem.
Nie jesteś sobą, więc siedź cicho i przebieraj się.
Dobra już, dobra.
Ty też się przebierz, Potter.
Bill, nie patrz. Jestem szkaradna.
Czułem, że Ginny łgała o tym tatuażu.
Harry, masz naprawdę słaby wzrok.
Dobierzcie się w pary. Każdy Potter leci pod eskortą.
Mundungus trzyma się mnie. Chcę cię mieć na oku.
Co do Harry'ego...
prawdziwego Harry'ego...
- Który to? - Ja!
Ty polecisz z Hagridem.
Przywiozłem cię tutaj szesnaście lat temu, gdy dosłownie mieściłeś mi się w kieszeni.
I ja powinienem cię stąd zabrać.
Bardzo wzruszające. Idziemy!
Kurs na Norę. Tam się spotkamy.
- Na trzy! - Trzymasz się mocno, Harry?
Raz!
Dwa!
Trzy!
Pod tobą!
Jest po twojej prawej!
W lewo, teraz!
Jeszcze raz!
Hagridzie, musimy im pomóc!
Nie mogę, Harry! Rozkaz Szalonookiego.
Trzymaj się!
Drętwota!
Trzymaj się, Harry!
Hagridzie!
O, nie!
Harry!
Harry! Hagrid!
Co się stało? Gdzie pozostali?
Nikt nie wrócił?
Siedzieli nam na karku od samego początku.
Nie mieliśmy szansy.
Całe szczęście, że nic wam nie jest.
Śmierciożercy czekali na nas w zasadzce.
Ron i Tonks powinni już wrócić. Tata i Fred także.
Tutaj!
Prędko! Do domu!
Synku!
Jakie stworzenie siedziało w kącie
gdy Harry Potter pierwszy raz odwiedził mnie w gabinecie w Hogwarcie?
- Oszalałeś?! - Jakie stworzenie?!
Druzgotek!
Zostaliśmy zdradzeni.
Voldemort wiedział, że cię przenosimy.
Musiałem się upewnić, że nie jesteś oszustem.
Czekaj!
Jakie były ostatnie słowa Albusa Dumbledore'a do nas dwóch?
"Harry jest naszą największą nadzieją."
"Zaufajcie mu."
- Po czym cię poznali? - Chyba po Hedwidze.
Broniła mnie.
Dzięki.
Chłopak spisał się na medal.
Gdyby nie on, nie byłoby mnie tutaj.
Serio?
Co w tym dziwnego?
Jesteśmy ostatni?
A gdzie George?
Jak się czujesz, Georgie?
Jak święty.
Co?
Jak święty.
Jestem taki oduchowiony. Załapałeś?
Jest tyle świetnych dowcipów o uszach, a ty wyskakujesz z "oduchowionym"?
Żenada.
I tak jestem przystojniejszy od ciebie.
Szalonooki nie żyje.
Gdy tylko Mundungus zobaczył Voldemorta
deportował się.
Kurs na Norę.
Nie pojmuję tego.
Siedem?!
Siedem?
- Horkruks? - To może być cokolwiek.
Rozedrzeć duszę na siedem kawałków?
- A gdy się zniszczy wszystkie horkruksy? - Zniszczy się Voldemorta.
Zaufaj mi.
Okłamałeś mnie!
Okłamałeś mnie, Ollivander!
Gdzieś się wybierasz?
Nikt więcej nie umrze.
Nie za mnie.
Za ciebie?
Myślisz, że Szalonooki zginął za ciebie?
Że George oberwał za ciebie?
Może i jesteś Wybrańcem
ale tu chodzi o coś w wiele większego.
Zawsze tak było.
- Chodź ze mną. - Zostawić Hermionę?
Oszalałeś?
Bez niej nie przetrwamy dwóch dni.
Tylko nie powtarzaj jej tego.
Poza tym, nadal masz na karku Namiar.
- I szykuje się wesele. - Nie obchodzi mnie wesele.
Przykro mi, ale muszę się wziąć za szukanie horkruksów.
Są naszą jedyną szansą pokonania go.
Im dłużej tu zostaniemy, tym on będzie silniejszy.
Nie dziś, stary.
Tak tylko wyświadczysz mu przysługę.
Myślisz, że on wie?
Te horkruksy to kawałki jego duszy.
Kawałki jego samego.
Kiedy Dumbledore zniszczył pierścień
a ty dziennik Toma Riddle'a
on musiał coś poczuć.
Aby zniszczyć kolejne horkruksy, najpierw musimy je znaleźć.
Gdzie mogą być?
Odkąd zacząć?
"MROCZNE SEKRETY DUMBLEDORE'A"
nowa książka Rity Skeeter
"WSPOMNIENIE O DUMBLEDORZE" autorstwa Elfiasza Doge'a
Zapniesz?
Wesele w taki czas, to szaleństwo.
Z tym wszystkim, co dzieje się wokół.
Może to najlepszy powód, by je wyprawić?
Ze względu na to wszystko, co się dzieje.
Dzieńdoberek.
Wszyscy razem!
Raz... dwa...
...trzy.
Jak z waszej strony, chłopcy?
Doskonale.
O do licha!
Skąd się tu wziął minister magii?
Czemu zawdzięczmy ten zaszczyt, panie ministrze?
Chyba obaj wiemy, Panie Potter.
Co to jest?
"Ostatnia wola i testament Albusa Persiwala Wulfrika Briana Dumbledore'a"
"Ronaldowi Biliuszowi Weasleyowi"
"pozostawiam wygaszacz"
"mój własny wynalazek"
"w nadziei, że w największym mroku"
"oświetli mu drogę."
Dumbledore zostawił go mnie?
Ładny.
Co to takiego?
Ekstra!
"Hermionie Jean Granger"
"pozostawiam mój egzemplarz 'Baśni' barda Beedle'a"
"w nadziei, że znajdzie w niej rozrywkę i naukę."
Mama mi je czytała.
"Czarodziej i skaczący garnek", "Czara Mara i jej rechoczący kikut".
Nie znacie "Czary Mary"?
Nie?
"Harry'emu Jamesowi Potterowi"
"pozostawiam złoty znicz, który złapał podczas pierwszego meczu w Hogwarcie"
"na pamiątkę osiągnięć płynących z wytrwałości"
"i sprawności."
To wszystko?
Nie całkiem.
Dumbledore zostawił panu jeszcze jeden spadek.
Miecz Godryka Gryffindora.
Niestety, miecz Gryffindora nie może do pana trafić.
- To cenny eksponat i jako taki należy do... - Harry'ego!
Należy do Harry'ego.
Przyszedł do niego w Komnacie Tajemnic, gdy go potrzebował.
Miecz może ukazać się każdemu dzielnemu Gryfonowi
ale to nie czyni zeń jego własności.
Zresztą, miejsce ukrycia miecza pozostaje nieznane.
- Co proszę? - Miecz zaginął.
Nie wiem, co pan zamierza, panie Potter
ale nie wygra pan tej wojny samojeden.
On jest zbyt silny.
Cześć, Harry!
Wyrwałam cię z zamyślenia, co?
Widzę je w twoich oczach.
Nic podobnego. Co u ciebie, Luno?
W porządku. Ugryzł mnie gnom ogrodowy.
Ślina gnomów czyni cuda.
Ksenofilius Lovegood, sąsiad zza wzgórza.
Miło mi poznać.
Zapewniam pana, że my w "Żonglerze"
nie jesteśmy dwulicowi, jak ci z "Proroka Codziennego".
Zawsze staliśmy murem za Dumbledorem, a teraz stoimy za panem.
Dziękuję.
Chodźmy tatku, Harry nie chce teraz z nami rozmawiać.
Tylko jest zbyt uprzejmy, by to powiedzieć.
Przepraszam pana.
- Mogę się przysiąść? - Pan Potter!
Jak najbardziej.
Pańskie "Wspomnienie" w "Proroku" było naprawdę wzruszające.
Widać, że dobrze znał pan Dumbledore'a.
Napisałem, że znałem go najdłużej.
Poza jego bratem, Aberfortem
a tak się składa, że ludzie zapominają o Aberforcie.
Nie wiedziałem, że Dumbledore miał brata.
Dubmbledore zawsze był skryty, nawet jako chłopiec.
Nie rozpaczaj, Elfiaszu.
Rita Skeeter kompletnie go odsłoni.
Na ośmiuset stronach swojej książki.
Podobno dotarła do pewnego źródła.
Kogoś, kto dobrze znał rodzinę Dumbledore'a.
Ty i ja dobrze wiemy, o kim mowa, Elphiasie.
Podła zdrajczyni.
O kim mowa?
O Bathildzie Bagshot.
O kim?
Na Boga, chłopcze, to najwybitniejsza znawczyni
historii świata magii ostatniego stulecia.
Była bliżej Dumbledore'a niż ktokolwiek.
Ricie Skeeter dobrze opłaciła się podróż do Doliny Godryka
gdzie na własne oczy obejrzała rodzinne gniazdo tej starej wariatki.
W Dolinie Godryka?
Bathilda Bagshot mieszka w Dolinie Godryka?
Tam poznała Dumbledore'a.
On też tam mieszkał?
Rodzina przeprowadziła się po tym, jak ich ojciec zabił trzech mugoli.
To była afera!
Czy ty, mój chłopcze, w ogóle go znałeś?
Ministerstwo padło.
Minister magii nie żyje.
Nadchodzą.
Miło było pana poznać.
- Ginny! - Uciekaj!
Wycieczki autobusowe!
- Gdzie my jesteśmy? - Na Shrewsbury Avenue.
Przyjeżdzałam tu z rodzicami.
To pierwsze miejsce, jakie przyszło mi do głowy.
Tędy!
Musimy się przebrać.
Jakim cudem?..
Zaklęcie zmniejszająco-zwiększające.
Jesteś niesamowita.
Jak zwykle cię to dziwi.
To pewnie książki.
A co z weselnikami? Może powinniśmy wrócić?
Szukają cię, Harry. Wracając, tylko ich narazimy.
- Co podać? - Kawę.
- Poproszę capuccino. - A dla panów?
- To samo, co ona. - Dla mnie też.
Dokąd idziemy?
Do 'Dziurawego Kotła'?
Zbyt ryzykowne.
Jeśli Voldemort opanował Ministerstwo, nigdzie nie jest bezpiecznie.
Wszyscy, którzy byli na weselu, będą musieli się teraz ukrywać.
Zostawiłem mój plecak ze wszystkimi rzeczami w Norze.
Żartujesz?
To, co konieczne, dawno spakowałam.
Na wszelki wypadek.
Wiedziałaś, że nie lubię tamtych spodni.
Padnij!
Drętwota!
Petrificus totalus!
Uciekaj!
Zamknijcie drzwi, pogaście światła.
Ten się nazywa Rowie.
Był na wieży, gdy Snape zabił Dumbledore'a.
A to Dołohow.
Widziałem go na plakatach poszukiwanych przestępców.
I co mamy z tobą zrobić?
Ty byś nas zabił.
- Jeśli go zabijemy, odkryją, że tu byliśmy. - Ron!
A jeśli to on zabił Szalonookiego? Co byś wtedy powiedziała?
Wyczyśćmy im pamięć.
Ty tu rządzisz.
Hermiono?
Jesteś najlepsza z zaklęć.
Obliviate!
Skąd wiedzieli gdzie jesteśmy?
Może nadal masz Namiar?
Namiar dotyczy tylko nieletnich.
Co?
Nawet nie złożyliśmy ci życzeń, Harry.
Ja i Ginny upiekłyśmy tort.
- Miałyśmy go wnieść na koniec wesela. - Daj spokój.
Doceniam to, że pamiętałaś, ale dopiero
o mało co nie zabiło nas dwóch śmierciożerców.
No tak.
Musimy zejść z widoku.
Co to było?
Pomysł Szalonookiego.
Na wypadek gdyby Snape tu węszył.
Homenum revelio!
Jesteśmy sami.
Okłamałeś mnie!
Naprawdę wierzyłem, że inna różdżka zadziała.
Musi być inny sposób.
SYRIUSZ
Bathilda Bagshot HISTORIA MAGII
Harry! Hermiono! Gdzie jesteście?
Coś znalazłem!
Cudownie.
Regulus Arkturus Black
R.A.B.
"Zanim to odczytasz, ja będę już martwy"
"Wykradłem horkruks, aby go zniszczyć."
R.A.B. był bratem Syriusza?
Tak.
Pytanie czy faktycznie zniszczył prawdziwy horkruks?
Szpiegujesz nas?
Stworek tylko obserwuje.
Może on wie gdzie jest prawdziwy medalion?
Widziałeś go już kiedyś?
Stworku?!
Medalion panicza Regulusa.
Były takie dwa, prawda? Gdzie ten drugi?
Stworek nie wie gdzie jest drugi medalion.
Ale widziałeś go w tym domu?
Szlama plugawa! Zdrajca krwi Weasley!
Odpowiadaj!
Tak, był w tym domu.
Potworny przedmiot.
Co masz na myśli?
Zanim panicz Regulus umarł, rozkazał Stworkowi go zniszczyć.
Ale mimo wszelkich wysiłków, Stworek nie mógł tego zrobić.
Gdzie jest teraz?
Ktoś go zabrał?
Przyszedł tu nocą.
Zabrał wiele rzeczy. Medalion też.
Kto taki?
Kto to był, Stworku?
Mundungus.
Mundungus Fletcher.
Znajdź go!
Poskarżę o tym mojemu ojcu.
Hej, frajerzy. Jego tu nie ma!
"HARRY POTTER NIEPOŻĄDANY Nr 1"
Jako nowy minister magii
obiecuję przywrócić tej świątyni tolerancji jej niegdysiejszą chwałę.
MAGIA TO POTĘGA
Dlatego też, począwszy od dziś
każdy pracownik zostanie poddany
lustracji.
Wiedzcie, że nie ma powodów do obaw
jeśli niczeg nie ukrywacie.
- Ile? - 2 galeony.
- No szybciej, czas to pieniądz. - Narazie, koleś.
- Porywacze! - Z drogi!
Delikatniej.
Znicz ma pamięć ciała.
Gdy Scrimgeour ci go wręczył
sądziłam, że otworzy się, gdy go dotkniesz.
I że Dumbledore coś w nim ukrył.
Harry Potterze, kopę lat!
Puszczaj!
Jak pan prosił, przyprowadziłem tego hultaja.
Expelliarmus!
Czego chcecie?
Nasłaliście na mnie te wredne skrzaty?
Zgredek tylko chciał pomóc.
Zgredek zobaczył Stworka na Ulicy Pokątnej
co zaciekawiło Zgredka.
A potem Zgredek usłyszał imię Harry'ego Pottera.
A potem jak Stworek rozmawia z tym złodziejem...
Ja ci dam złodzieja!
Ty mały...
Ja tylko obracam towarem, dla kolekcjonerów.
Daj spokój, jesteś zwykłym złodziejem.
Panicz Weasley, jak miło pana widzieć!
I ciebie, Stworku.
Słuchajcie. Spanikowałem, dobra?
Nie ja strąciłem Szalonookiego z miotły.
- Mów prawdę! - Gdy plądrowałeś to miejsce
nie zaprzeczaj!
Znalazłeś medalion, prawda?
Czemu? Był coś wart?
- Co z nim zrobiłeś? - Boi się, że za mało za niego wziął.
Nie. Musiałem go oddać.
Opylam sobie fanty na Pokątnej
a tu podchodzi paniusia z Ministerstwa i pyta o pozwolenie na handel.
Chciała mnie zapuszkować.
I zrobiłaby to, gdyby nie wpadł jej w oko ten medalion.
Co to jedna?
Nie wiem.
To ona.
Patrzcie!
Ta sama.
"MINISTERSTWO WPROWADZA REFORMĘ SZKOLNICTWA"
Dobra. Pamiętacie, co i jak?
Nie odzywajcie się do nikogo, o ile to nie będzie absolutnie konieczne.
I zachowujcie się normalnie.
Róbcie to samo, co inni.
Przy odrobinie szczęścia, dostaniemy się do środka.
- A wtedy... - Zrobi się naprawdę gorąco.
To totalna głupota.
- Totalna! - Głupota totalna.
Trudno, mamy horkruksa do znalezienia.
MĘSKI
Musimy się spłukać.
Ohyda.
Ty! Idziemy!
Co macie przeciwko mnie?
- Czy to są... - Mugole. Tam gdzie ich miejsce.
Ja normalnie nie wyrabiam.
Mówiłaś, że jak długo podziała ten eliksir?
Nie mówiłam.
Cattermole!
W moim gabinecie nadal leje. Już drugi dzień.
Próbował pan parasola?
Zdajesz sobie sprawę, że zjeżdżam właśnie na dół?
Windą na dół?
Przesłuchiwać twoją żonę.
Gdyby to moją żonę oskarżono o bycie mugolaczką
a szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów
zlecił mi zadanie, to bym się wziął do roboty.
Daję ci godzinę.
O Boże, co robić?
Moja żona, samiuteńka na dole.
Ron, ty nie masz żony!
- No tak. - Poziom drugi.
Ale jak zatrzymać deszcz?
Spróbuj finite incantatem!
Departamenty Przestrzegania Prawa Czarodziejów i Niedozwolonego Używania Magii
Tu wysiadasz, Ron.
Finite incantatem! Dobra.
A jak nie zadziała?
Poziom 1 - minister magii i spaw pochodnych
Jak nie znajdziemy Umbridge w ciągu godziny
poszukamy Rona i wrócimy tu, kiedy indziej.
- Dobrze? - Tak.
Ach, Mafalda! Travis cię przysyła?
Wyśmienicie. Pojedziemy prosto na dół.
Albercie, pan nie wysiada?
"Szlamy i niebezieczeństwo jakie niosą dla społeczeństwa czystej krwi".
Runcorn!
Dolores Umbridge STARSZY PODSEKRETARZ MINISTRA
PRZEWODNICZĄCA KOMISJI REJESTRACJI MUGOLAKÓW
Accio medalion!
"Szlamy - jak je odróżniać" "Kiedy mugole atakują"
NAMIERZONA
Wracajmy do pracy!
Spokojnie.
Runcorn?
Dzień dobry!
Ron! To ja.
Harry! O raju!
Zapomniałem jak wyglądasz.
Gdzie Hermiona?
Zjechała do sali sądowej, z Umbridge.
Jak ci poszło?
Jestem pół-krwi. Mój ojciec był czarodziejem.
William Worthington. Pracował tu przez 30 lat.
Na pewno go znacie. Nosił marynarkę na lewą stronę.
To jakieś nieporozumienie.
Mary Elisabeth Cattermole!
Zamieszkała przy 27 Chisamhearst Gardens, Great Tolling, Ipsham?
- Tak. - Jest tutaj!
Matka Maisie, Ellie i Alfreda?
Małżonka Reginalda?
Reg?
Dziękuję panu, Albercie.
Mary Elisabeth Cattermole!
Tak?
Przy wejściu do gmachu ministerstwa zabrano pani różdżkę.
Czy to rzeczona różdżka?
Proszę powiedzieć wysokiemu sądowi, komu ją pani skradła?
Nie skradłam.
Kupiłam ją na ulicy Pokątnej.
U Ollivandera, gdy miałam 11 lat.
Ona mnie wybrała.
Łże pani.
Różdżki wybierają tylko czarownice, a pani nią nie jest.
Ależ jestem.
Powiedz im, Reg.
Reg, powiedz im.
Co pan wyprawia, Albercie?
Kłamiesz, Dolores.
Nie wolno kłamać.
Drętwota!
To Harry Potter!
Będzie co opowiadać dzieciakom.
Expecto patronum!
Mary, idź do domu.
Zabierz dzieci, ja przyjdę później. Wyjedziemy z kraju, rozumiesz?
Mary, rób co mówię.
Mary?
Kto to taki?
To długa historia.
- Miło mi było poznać. - To Harry Potter!
Harry! Harry Potter!
Harry, prędko. W torebce!
Buteleczka z napisem "Esencja dyptamu".
Szybciej!
Accio dyptam.
Otwórz ją.
- Hermiono, jego ręka! - Przecież widzę! Otwieraj!
Trochę zapiecze.
Co się stało? Mieliśmy wrócić na Grimmauld Place.
Wiem... Już dobrze, jeszcze raz.
Tak, ale Yaxley złapał mnie za rękę.
Nie mógł odkryć naszej kryjówki.
Nie mogliśmy tam zostać.
Przeniosłam nas tutaj.
Ale Ron się rozszczepił.
Protego totalum!
Salvio haxia!
Co robisz?
Rzucam zaklęcia ochronne.
Chyba nie chcesz wizyty nieproszonych gości?
Rozstaw namiot.
Namiot?
- Protego totalum! - Skąd mam wytrzasnąć namiot?
Ty pierwszy!
Incendio!
Expulso!
Descendo!
Reducto!
Co ty robisz?
Musimy go strzec, póki nie wpadniemy na to, jak go zniszczyć.
Trochę dziwne, stary.
Dumbledore wysyła cię na poszukiwanie horkruksów, ale nie mówi jak je zniszczyć.
Nie dziwi cię to?
Goblin o imieniu Gornuk zostal zabity.
Przypuszcza się, że pochodzący z mugoli Dean Thomas oraz inny goblin...
obaj prawdopodobnie podróżowali z Tonksem, Cresswellem...
Gornuk mógł uciec.
Jeśli Dean słucha, bądź ktoś wie coś na jego temat...
jego rodzina rozpaczliwie czeka na wieści.
Pięcioosobowa rodzina mugoli została zamordowana w swoim domu.
Znasz to zaklęcie, Harry.
- Powiedz mi, Gregorowicz. - Skradziono mi ją.
Kto to był?
Ten złodziej?
Jakiś chłopak. On ją ukradł.
Przyrzekam, to on.
Klnę się na me życie.
Wierzę ci.
Avada kedavra!
Myślałam, że ustały.
Nie możesz go wpuszczać do swojego umysłu, Harry.
Sam-wiesz-kto odnalazł Gregorowicza.
Tego wytwórcę różdżek?
On czegoś pragnie.
Czegoś, co Gregorowicz posiadał.
Nie wiem, co to jest.
Ale on tego pożąda.
Jakby jego życie od tego zależało.
Nie!
- To go uspokaja. - Drętwieją mnie od tego zęby.
Spodziewa się usłyszeć dobre wieści?
Choć od dawna się tego spodziewano, upadek ministerstwa wywołał szok.
Ma nadzieję, że nie usłyszy złych.
Dajemy słowo, że nasze oczy i uszy...
Kiedy możemy znów wyruszyć w drogę?
Nadajemy wiadomości kiedy tylko możemy i skąd tylko możemy.
- Robię, co w mojej mocy. - To za mało!
Zdejmij go!
Zdejmij go natychmiast!
- Lepiej? - Tak.
Będziemy nosić go na zmianę.
Finch przyznaje, że jego wynalazek miał krótki żywot.
Severus Snape, nowo mianowany dyrektor Hogwartu
oznajmił, że wszyscy uczniowie mają dostosować się do nowych zasad.
Hogwart nie jest już tym samym miejscem
co za czasów Dumbledore'a.
Snape wprowadził żelazną dyscyplinę
zgodnie z życzeniami Mrocznego Pana
a karaniem za naruszenia reguł zajmuje się dwoje śmierciożerców.
Co to takiego?
Czujesz to?
- Co robisz? - Jest ciężki.
Mam go nieść za ciebie?
To szmalcownicy. Na szczęście twoje zaklęcia działają.
Wyczuł moje perfumy.
Mówiłam ci, Ron jest za słaby, by się deportować.
Dobrze, pójdziemy piechotą.
Następnym razem, lepiej się nie perfumuj.
A oto dzisiejsza lista zaginionych czarodziejów i czarownic.
Wszystkie zaginięcia są potwierdzone.
Pocieszające, że dzisiejsza lista jest krótka.
Jason i Alison Denbury...
On nie wie, co robić.
Nikt z nas tego nie wie.
O Boże!
Co?
Zaraz ci powiem.
Możesz mi powiedzieć teraz.
Miecz Gryffindora. To dzieło goblinów.
Wspaniale!
Nie rozumiesz.
Brud i rdza nie przywiera do ostrza.
Miecz wchłania tylko to, co go może wzmocnić.
Zniszczyłeś już jednego horkruksa.
Dziennik Toma Riddle'a w Komnacie Tajemnic.
Kłem bazyliszka.
Chyba nie powiesz, że masz zapas kłów w tej swojej torebce.
Nie rozumiesz?
W Komnacie Tajemnic zgładziłeś bazyliszka mieczem Gryffindora.
Jego ostrze wchłonęło jad bazyliszka.
Wchłania tylko to, co go wzmacnia.
- Czyli może... - Zniszczyć horkruksy.
Dlatego Dumbledore ci go zostawił.
Jesteś genialna, Hermiono, jak słowo daję!
Dzięki analizie logicznej, potrafię dostrzec nieistotne detale
które inni pominęli.
Jest tylko jeden problem.
Miecz skradziono.
Tak. Jeszcze tu jestem.
Nie przeszkadzajcie sobie. Nie chcę psuć wam zabawy.
- W czym problem? - Problem?
Nie ma żadnego problemu.
W każdym razie, ty go nie masz.
Jeśli chesz coś powiedzieć, nie krępuj się.
Mów, o co chodzi.
Proszę bardzo.
Nie myśl, że skaczę z radości, że mamy kolejną rzecz do odnalezienia.
Wiedziałeś, na co się piszesz.
Tak mi się zdawało.
No więc nie rozumiem.
Co nie odpowiada twoim oczekiwaniom?
Myślałeś, że będziemy nocować w luksusowych hotelach?
Co dzień znajdować po horkruksie?
A na Gwiazdkę wrócisz do mamusi?
Myślałem, że do tego czasu cokolwiek zdziałamy.
Że wiesz, co robisz.
Myślałem, że Dumbledore powiedział ci, co i jak.
Że masz plan.
Powiedziałem ci wszystko, co powiedział mi Dumbledore.
Jeśli nie zauważyłeś, to znaleźliśmy jeden horkruks.
I nie wiemy jak się go pozbyć!
Ron, proszę, zdejmij...
Zdejmij horkruks, nie mówiłbyś tak, gdybyś cały dzień go nie nosił.
Wiecie czemu stale słucham tego radia?
Ze strachu, że usłyszę o Ginny.
Albo Fredzie, George'u, mamie...
Myślisz, że ja nie słucham?
- Że nie wiem, co czujesz? - Nie wiesz!
Twoi rodzice nie żyją.
Ty nie masz rodziny.
Przestańcie!
Zatem wracaj!
Wynoś się!
Ron!
A ty?
Idziesz czy zostajesz?
Świetnie.
Jasne.
Widzę, co się dzieje.
Nic się nie dzieje.
Ron!
Dokąd idziesz?
Wracaj!
Ron!
Salvio hexia!
Repello mugoletum!
Salvio hexia!
♪Poor old Jim's white as a ghost♪
♪He's found the answer that we lost♪
♪We're all weeping now♪ ♪weeping because♪
♪There ain't nothing we can do♪ ♪to protect you♪
♪O children♪
♪Lift up your voice♪
♪Children♪
♪Rejoice, rejoice♪
♪Hey, little train, we're jumping on♪
♪The train that goes to the kingdom♪
♪We're happy, ma we're having fun♪
♪And the train ain't♪ ♪even left the station♪
♪Hey, little train, wait for me♪
♪I once was blind but now I see♪
♪Have you left a seat for me?♪
♪Is that such a stretch♪ ♪of the imagination?♪
♪Hey, little train, wait for me♪
♪I was held in chains♪ ♪but now I'm free♪
♪I'm hanging in there don't you see?♪
♪In this process of elimination♪
♪Hey, little train, we're jumping on♪
♪The train that goes to the kingdom♪
♪We're happy, ma we're having fun♪
♪It's beyond my wildest expectation♪
♪Hey, little train, we're jumping on♪
♪The train that goes to the kingdom♪
♪We're happy, ma we're having fun♪
♪And the train ain't♪ ♪even left the station...♪
"Otwieram się na sam koniec".
Hermiono!
Miałaś rację.
Znicze mają pamięć ciała.
Ale ja pierwszego znicza nie złapałem ręką
tylko omal nie połknąłem.
"Otwieram się na sam koniec".
Co to znaczy?
Nie wiem.
Ja też coś odkryłam.
Najpierw myślałam, że to oko, ale chyba nie.
Nie jest to też runa.
Nie figuruje w "Sylabariuszu" Spellmana.
To nie druk. Ktoś to narysował ręcznie.
Ojciec Luny miał taki wisior na weselu.
Czemu ktoś to narysował w książce dla dzieci?
Tak sobie myślałem...
chcę iść do Doliny Godryka.
Tam się urodziłem i tam zginęli moi rodzice.
Chcesz tam iść, bo to miejsce coś dla ciebie znaczy.
Dla niego także.
Sam-wiesz-kto o mało tam nie zginął.
Czy to nie idealne miejsce na ukrycie horkruksa?
To niebezpieczne, Harry.
Ale przyznaję, że powinniśmy tam pójść.
Możliwe, że coś jeszcze tam ukryto.
Co?
Miecz.
Jeśli Dumbledore chciał, byś ty go znalazł
i by nie wpadł w ręce ministerstwa, to gdzie by go ukrył
jeśli nie w miejscu urodzenia Gryffindora?
Hermiono...
Nigdy więcej nie dawaj mi się strzyc.
Trzeba było wypić eliksir wielosokowy.
Nie, tutaj się urodziłem. Nie chcę wracać, jako ktoś inny.
Dobrej nocy!
Dzisiaj chyba jest Wigilia.
Posłuchaj.
Myślisz, że byliby tam?
Mama i tata?
To całkiem możliwe.
Ignotus Peverell.
Hej, Harry!
James Potter + Lily Potter
Wesołych Świąt, Hermiono!
Wesołych Świąt, Harry.
Ktoś nas obserwuje. Pod kościołem.
Chyba wiem, kto to.
To mi się nie podoba.
Ona znała Dumbledore'a.
Może nawet ma miecz.
W tym miejscu zginęli.
Tutaj ich zamordował.
Bathilda, prawda?
Ja to zrobię.
Panno Bagshot! Kto to jest?
Lumos!
"ŻYCIE I KŁAMSTWA ALBUSA DUMBLEDORE'A"
autorstwa Rity Skeeter.
Harry!
Lepiej ci już?
Tym razem przeszłaś samą siebie.
Las Dean.
Byłam tu raz z rodzicami.
Lata temu.
Jest tak jak pamiętam.
Drzewa, rzeka...
Wszystko.
Jakby nic się nie zmieniło.
A tymczasem wszystko jest inaczej.
Moi rodzice już tego nie pamiętają.
Ani tych drzew.
Ani rzeki.
Ani nawet mnie.
Chciałabym tu zostać, Harry.
Zestarzeć się.
Chciałeś wiedzieć, kim był chłopak na zdjęciu.
Ja już wiem.
Gellert Grindelwald.
To złodziej z warsztatu Gregorowicza.
A właśnie...
Gdzie moja różdżka?
Gdzie moja różdżka, Hermiono?
Gdy nas przenosiłam, rzuciłam zaklęcie, ono odbiło się od czegoś.
Przepraszam.
Próbowałam ją naprawić.
Już nic nie mów. Daj mi swoją.
Wejdź do namiotu się ogrzać.
Wezmę też medalion.
Lumos!
Accio miecz!
Diffindo!
- Hermiona?! - Oszalałeś?
To ty?
No ja. A niby kto?
Ty wyczarowałeś łanię?
Nie. Myślałem, że to ty.
Moim patronusem jest jeleń.
No tak... rogaś.
Dobra, Ron. Ty to zrób!
Nie dam rady.
Horkruks działa na mnie gorzej niż na ciebie i Hermionę.
Tym bardziej powinieneś.
- Nie mogę. - Więc co tu robisz?
Po co wróciłeś?
Przemówię do niego i każę mu się otworzyć, a wtedy nie wahaj się.
Nie wiem, co tam jest, ale może próbować sztuczek.
Riddle z dziennika usiłował mnie zabić.
Raz...
dwa...
...trzy.
Widziałem twoje serce i należy ono do mnie.
Widziałem twoje marzenia, Ronie Weasley.
Widziałem, czego się boisz.
Najmniej kochany przez matkę, która pragnęła córki.
Najmniej kochany przez dziewczynę, która woli twego przyjaciela.
Ron, zniszcz go!
Lepiej było nam bez ciebie.
Byliśmy szczęśliwi bez ciebie.
Kto by spojrzał na ciebie?
Mając Harry'ego Pottera?
Czym ty jesteś?
- Nie jesteś Wybrańcem. - Ron! Przebij go!
Twoja matka wyznała, że wolałaby mieć mnie za syna.
Która kobieta by cię chciała?
Ty jesteś zerem.
Zerem!
Niczym... w porównaniu z nim.
Jeden z głowy. Jeszcze tylko trzy.
Hermiono!
Wszystko w porządku?
Tak, a nawet lepiej.
Cześć.
Ty... skończony... kretynie.
Zjawiasz się po tygodniach!
I mówisz "cześć"?
Gdzie moja różdżka?
Oddawaj mi różdżkę!
- Czemu on ma twoją różdżkę? - Co cię to obchodzi?
Co to jest?
Zniszczyłeś go?
I jakim cudem trzymasz miecz Gryffindora?
To długa historia.
Nie myśl, że to coś zmienia.
No jasne!
Właśnie zniszczyłem horkruksa, czemu to miałoby coś zmienić?
Chciałem wrócić, gdy tylko odszedłem.
Ale nie mogłem was znaleźć.
To jak nas znalazłeś?
Dzięki temu. To nie tylko zbiera światło.
Niezupełnie wiem jak to działa.
Ale w dzień Bożego Narodzenia spałem w jednym pubie,
kryjąc się przed szmalcownikami.
I usłyszałem to.
To?
Głos.
Twój, Hermiono.
Z tego urządzenia.
I co takiego powiedziałam?
Moje imię.
Tylko imię.
Jak szept.
Wziąłem go i kliknąłem.
Pojawiła się malutka kula światła.
Wtedy zrozumiałem.
Zbliżyła się do mnie, ta kula.
I przeniknęła moją pierś na wskroś.
Tutaj.
Wiedziałem, że doprowadzi mnie tam, gdzie chcę.
Deportowałem się na jakieś wzgórze.
Było ciemno, nie wiedziałem gdzie jestem.
Ale miałem nadzieję, że pojawi się któreś z was.
I jesteście.
Zawsze lubiłem te jej płomyki.
Długo będzie się na mnie gniewać?
Niedługo.
Nawijaj dalej o świetlistej kuli przenikającej twe serce.
- To jej przejdzie. - To prawda, co do słowa.
Zabrzmi to niewiarygodnie,
ale chyba po to Dumbledore zostawił mi wygaszacz.
Przewidział, że będę chciał znaleźć drogę powrotną.
Że mnie poprowadzi.
Coś mi się przypomniało. Potrzebujesz różdżki, tak?
Mam jedną.
Tarnina, dziesięć cali, nic specjalnego.
Ale ujdzie.
Zabrałem ją jednemu szmalcownikowi parę tygodni temu.
Nie mów tego Hermionie.
Szmalcownicy do bystrych nie należą.
A od tego jechało trollem.
- Engorgio. Reducto! - Co ty robisz?
Nic.
Musimy porozmawiać.
Dobra.
Chcę odwiedzić Ksenofiliusa Lovegooda.
Co?
Widzisz?
To z listu Dumbledore'a do Grindelwalda.
Popatrz na ten podpis.
Znów ten znak.
Ciągle powraca.
W "Baśniach" barda Beedle'a, na cmentarzu w Dolinie Godryka.
Tam też był.
- Gdzie? - Przed warsztatem Gregorowicza.
Co to znaczy?
Nie mamy pojęcia gdzie szukać następnego horkruksa.
Ale ten symbol coś znaczy.
- Na pewno. - Tak.
- Hermiona ma rację. - Chodźmy do Lovegooda.
Głosujmy. Kto jest za?
Chyba już się na niego nie złościsz?
Cały czas.
- Luna. - Luna!
UWAGA NA STEROWALNE ŚLIWKI
"ŻONGLER" Wydawca: X. Lovegood.
Uwaga na sterowalne śliwki.
O co chodzi?
Kim jesteście? Czego chcecie?
Dzień dobry, panie Lovegood.
Harry Potter, spotkaliśmy się kilka miesięcy temu.
Możemy wejść?
- Gdzie Luna? - Luna?
Niedługo wróci.
W czym mogę pomóc, panie Potter?
W zasadzie...
Chodzi o amulet, który miał pan na szyi podczas wesela.
To?
Tak.
Dokładnie.
Zastanawialiśmy się... co to takiego?
Co to jest?
To przecież symbol insygniów śmierci.
- Czego? - Insygniów śmierci.
Chyba znacie tę opowieść o trzech braciach?
- Tak. - Nie.
Mam ją przy sobie.
Było sobie trzech braci, którzy wędrowali opustoszałą, krętą drogą o zmierzchu.
O północy. Mama mówiła, że o północy.
Może być zmierzch. Nawet lepiej.
Może ty chcesz czytać?
Było raz trzech braci, którzy wędrowali opustoszałą, krętą drogą o zmierzchu.
Doszli w końcu do rzeki zbyt głębokiej, by przez nią przejść
Bracia znali się jednak na czarach, więc machnęli różdżkami
i wyczarowali most.
Zanim zdołali go przejść, drogę zagrodziła im
zakapturzona postać.
Była to Śmierć. Czuła się oszukana
ponieważ podróżni zwykle tonęli w jej rzece.
Ale Śmierć była chytra.
Udała, że podziwia ich czarodziejskie zdolności.
I zaproponowała, że da im nagrody, za przechytrzenie Śmierci.
Najstarszy brat poprosił o różdżkę potężniejszą niż jakakolwiek.
Więc śmierć wystrugała mu różdżkę z czarnego bzu.
Drugi brat postanowił jeszcze bardziej upokorzyć Śmierć
i poprosił o moc wzywania umarłych zza grobu.
Więc Śmierć ofiarowała mu kamień z dna rzeki.
W końcu Śmierć zwróciła się do trzeciego brata.
Ten był pokorny, więc poprosił o coś, co pozwoliłoby mu odejść,
nie będąc ściganym przez Śmierć.
Więc Śmierć niechętnie oddała mu swoją pelerynę niewidkę.
Pierwszy brat powędrował do odległej wioski.
Z Czarną Różdżką w ręku, zabił czarodzieja, z którym niegdyś miał zatarg.
Upojony mocą, jaką dawała mu Czarna Różdżka
przechwalał się, że jest niezwyciężony.
Tej samej nocy różdżkę skradł inny czarodziej.
i na wszelki wypadek poderżnął mu gardło.
Tak więc, Śmierć zabrała pierwszego brata.
Drugi brat przybył do domu, wziął Kamień i obrócił go trzykrotnie w dłoni.
Ku jego uciesze, ukazała mu się postać dziewczyny.
którą miał zamiar poślubić
nim przedwcześnie zmarła.
Lecz wkrótce stała się smutna i zimna
ponieważ nie należała już do świata żywych.
Doprowadzony do obłędu z tęsknoty, drugi brat targnął się na swoje życie
by do niej dołączyć.
I tak, Śmierć zabrała drugiego brata.
Choć Śmierć szukała trzeciego brata przez wiele lat
nigdzie nie mogła go znaleźć.
Dopiero, kiedy był w bardzo podeszłym wieku
zdjął z siebie Pelerynę-Niewidkę i dał ją swojemu synowi.
A wówczas pozdrowił Śmierć jak starego przyjaciela i poszedł za nią
ochoczo, i razem, jak równi sobie, odeszli z tego świata.
A więc widzicie. Oto są Insygnia Śmierci.
Nadal nie rozumiem.
Oto różdżka.
Najpotężniejsza, jaka kiedykolwiek istniała.
Oto Kamień Wskrzeszenia.
I Peleryna-Niewidka.
Razem tworzą Insygnia Śmierci.
Razem, czynią człowieka Panem Śmierci.
Ten znak jest na grobie w Dolinie Godryka.
Czy nazwisko Peverell ma coś wspólnego z Insygniami Śmierci?
Peverell?
Ignotus oraz jego bracia, Antioch i Kadmus Peverellowie
są uważani za pierwotnych właścicieli Insygniów.
Ich postaci zainspirowały legendę.
Herbata wystygła.
Zaraz wracam.
Wynośmy się stąd.
Nie wypiję już ani kropli tej lury.
Dziękujemy panu.
Zapomniał pan nastawić wodę.
Co?
Na herbatę.
Naprawdę?
Co za głupiec ze mnie.
Nie szkodzi. I tak musimy już iść.
Nie możecie!
Proszę pana?
Jesteście moją jedyną nadzieją.
Rozgniewało ich to, co wcześniej pisałem.
Więc zabrali...
zabrali moją córkę.
Moją maleńką Lunę.
Ale tak naprawdę zależy im tylko na tobie.
Kto ją zabrał?
Voldemort.
On tu jest!
A to podły kapuś.
Nikomu nie można ufać!
Porwali ją, bo mnie popierał. Chciał ją uratować.
Rzucę zaklęcia ochronne.
Cześć, piękna.
Na co czekacie?
Łap go!
Harry! Powiedz mi, gdzie to jest?
Grindelwald.
Witaj Tom! Wiedziałem, że w końcu się zjawisz.
Musisz wiedzieć, że nie mam już tego, czego szukasz.
Gadaj, Grindelwald. Gdzie ona jest?
Kto ją posiadł?
Czarna Różdżka spoczywa z właścicielem.
Pogrzebana w ziemi.
Z Dumbledorem.
Insygnia naprawdę istnieją. On poszukuje różdżki.
Dowiedział się gdzie jest.
Zdobędzie ją jeszcze dziś. Wie gdzie jest Czarna Różdżka.
Nie dotykaj jej.
Będzie jeszcze gorzej, jak nie będziesz grzeczny.
Co za paskudna gęba.
Nie twoja.
- Jak się nazywasz? - Dudley.
Vernon Dudley.
Sprawdź go!
A ty, ślicznotko?
Jak cię zwą?
Penelopa Clearwater.
Pół-krwi czarownica.
W spisie nie ma Vernona Dudleya.
Słyszałeś brzydalu? Coś tu śmierdzi.
Nie chcesz powiedzieć, kim jesteś.
To nie tak. Powiedziałem, kim jestem.
Zmiana planów.
Nie zabieramy ich do ministerstwa.
Przyprowadź tu Drako.
No i?
Nie jestem pewien.
Przyjrzyj się, synu.
Gdyby to nam przypadło oddać Pottera w ręce Mrocznego Pana
wszystko zostałoby nam wybaczone.
Byłoby jak dawniej. Rozumiesz?
Nie zapominajmy, kto go złapał.
Prawda, panie Malfoy?
Jak śmiesz zwracać się do mnie tym tonem w moim własnym domu?!
Nie wstydź się, kochanie. Podejdź bliżej.
Jeżeli to nie Potter, a wezwiemy Mrocznego Pana
to pozabija nas wszystkich.
Musimy mieć całkowitą pewność.
Co z jego twarzą?
Co z tą jego twarzą?
Był już taki. Chyba coś złapał w lesie.
To raczej zaklęcie żądlące.
To twoja sprawka?
Daj mi jej różdżkę. Przekonamy się, co ostatnio rzuciła.
A to wpadłaś!
A to co?
Skąd to masz?
Było w jej torebce.
Żem sobie wziął.
Oszalałaś?
Wynocha mi stąd!
Cissy!
Wsadź chłopaków do piwnicy.
A my sobie pogadamy, jak panienka z panienką.
Nie możemy zostawić Hermiony samej.
Ron?
Harry?!
Luna?
Ten miecz powinien spoczywać w moim skarbcu w Banku Gringotta.
Skąd go macie?
- Co chcieliście z nim zrobić? - Nic nie wiem. Proszę!
Ja go nie ukradłam.
Nie wierzę ci!
- Musimy coś zrobić. - Stąd się nie ucieknie.
Próbowałem już wszystkiego.
Piwnica jest zaklęta.
Harry, ty krwawisz.
Ciekawe rzeczy nosisz w skarpecie.
Pomóż nam!
Wypuśćcie ją.
Cofnąć się!
Ty, goblinie!
Chodź ze mną.
Zgredek!?
Co ty tu robisz?
Zgredek przybył na ratunek, ma się rozumieć.
Zgredek nie zawiedzie Harry'ego Pottera.
Magia skrzatów działa w tym lochu? Możesz nas stąd zabrać?
Oczywiście, wszak jestem skrzatem.
No dobra.
- Zabierz Lunę i pana Ollivandera. - Domek Muszelka na przedmieściu Tinworth.
Zaufaj mi.
- Kiedy będzie pan łaskaw. - "Pan"? Już ją lubię.
Czekajcie u szczytu schodów za dziesięć sekund.
Kto chce różdżkę?
Pytam po raz ostatni, goblinie.
Zastanów się dobrzei odpowiedz
czemu go nie ustrzegliście.
Kto się zakradł do mego skarbca?
Kto wykradł miecz?
To niemożliwe. Miecz nadal tam jest.
Szlama
Sam stamtąd nie wyszedł.
Nie ma bezpieczniejszego miejsca niż Bank Gringotta.
Kłamca!
Masz szczęście, goblinie.
W przeciwieństwie do tej dziewuchy.
Spróbuj!
Expelliarmus!
Drętwota!
Przestańcie!
Rzućcie różdżki.
Rzucić!
Drako, weź je.
No proszę! Kogo tu mamy?
To Harry Potter.
Jak spod igiełki.
W samą porę na spotkanie z Mrocznym Panem.
Wezwij go.
Wołaj go!
Drętwota!
Głupi skrzacie! Chciałeś mnie zabić?
Zgredek nikogo nie chce zabić.
Zgredek chciał tylko poharatać lub poważnie okaleczyć.
Jak śmiesz zabierać różdżkę czarownicy?!
Jak śmiesz sprzeciwiać się panom?!
Zgredek nie ma pana.
Zgredek jest wolnym skrzatem.
Zgredek przybył uratować Harry'ego Pottera.
I jego przyjaciół.
Hermiono!
Nic ci nie jest? Jesteśmy bezpieczni.
Wszyscy jesteśmy uratowani.
Harry Potterze!
Zgredku!
Już dobrze, trzymaj się.
Trzymaj się.
Wytrzymaj. Zaraz cię opatrzymy.
Hermiono, buteleczka, w twojej torebce...
Hermiono!
Pomóż mi!
Jakie to piękne miejsce
by być z przyjaciółmi.
Zgredek jest szczęśliwy
że jest z przyjacielem.
Harrym Potterem.
Zamknijmy mu oczy.
Dobrze?
Teraz wygląda jakby spał.
Chcę go pochować.
We właściwy sposób.
Bez czarów.